Sognevotten

Onsdag 30.09. er det klart for handarbeidskafé på museet att.
Gi Marianne beskjed om du vil vere med på samkøyring, eller møt opp på eiga hand.




Sognevotten og biletepresentasjon frå bunadsmønstring på handarbeidskafe onsdag 30 september. For å halde lokal strikketradisjon i hevd, har Sogn bunadnettverk teke Sognevotten fram frå gøymsla. Votten har mønster etter eldre border frå Sogn og er laga av Alette Bull på 1930-talet. Initiativtakarar var to lokale kvinner Marie Vangsnes og Inga Walaker. Historia til votten og mønsteret stod prenta fyrste gong i URD i 1937. Sogn bunadnettverk har no laga materialpakke med mønster og garn som vert presentert på handarbeidskafeen. For dei som ynskjer å starte strikkinga på møtet, ta med strikkepinnar i storleik i 1,5 -2 mm. Da kan vi strikke kanten i tveband i lag. På møtet vil vi og vise bilete frå den store bunadsmønstringa som vart arrangert under Nynorske Litteraturdagar i 2014. Der vart modellar med bunader frå ulike tidsperiodar presenterte, og 5 vakre kronebrurer med utstyr frå Årdal, Luster, Vik, Lærdal og Leikanger tok heilt pusten frå forsamlinga.


                  

I veven

Renninga var eit fellesprosjekt – med dei utfordringane som følgjer. Me fekk då sveipa den på, og det var mange meter.

Desse spolane var berre der. Ingen visste kvar dei kom frå, eller kva slags garn det var. Bomull, litt mjukt og i tunnaste laget til å vere filleryerenning, men me tok sjansen.

 

Det ser ut som det kan vere Hillesvåg sitt 10/4 renningsgarn.

Me har hovla ein ringvend på berre tre parti, kvart på omlag 27 cm. Her er ein træingsfeil retta, og fyrste rya har fått ein kant med linrenning 10/3 i innslaget. Det er knytt ned til eit sett trøer i toskaft også, men kvifor ikkje prøve med den fine diagonalen i heile rya?

Det blir ei rye i svart på ubleika renning. Det er ikkje enkelt å finne svarte filler, og å farge dei inn er dyrt og mykje styr. Løysinga vart svart billig Ikea bomullsstoff . Remsene er skorne på 1”, og det ser ut til å passe bra. Fire meter stoff blir ein god meter rye. Ideen kom frå Loppberga.

Med så store “gåseauge”, og det svart/kvite, så blir det ei ganske maskulin og litt røff fyrste rye. Renninga ser ut til å tole filler, heldigvis. Me har omlag 30 meter på bommen.

Lyse og nyoppussa lokale, og ingen ting å seie på utsikta heller, når ein sit i denne vevstolen.

Då står det berre att å få opp dei andre tre vevane. To av dei ligg framleis i lause deler etter oppussinga, men det blir vel ei råd.

I mellomtida kan ein drøyme seg vekk i vakre foto frå Tekstilmakeriet.

Me har jo vevstolar til både plisserte sjal og linløparar med papirgarn i innslaget, me.

Tradisjon

Det er viktig å ta vare på tradisjonane våre.

Søndag 23.3. samla me oss på skulekjøkenet.

Det gjekk i sunnfjordlefser og årdalskling.

Me kjevla og skravla.

Synnøve hadde ein finger med overalt, og det var godt for rustne bakstekjerringer.

Irene lagde lærdalsvarianten med surost. Mmmm.

Neste gong blir det visst flatbrød og potetkaker.

Årsmøte

Onsdag 5. februar held me årsmøte i laget. Innkallinga er sendt ut til alle medlemane, men det kan kanskje vere greit med ei påminning.

Me møtest som alltid i lagsrommet i andrehøgda hjå Folkehjelpen, kl. 18.00.

Hausten

Tidlegare i haust feira me 30 år på husflidsdagen. Pent pynta bord:

- og pent pynta damer:

Det vanka god mat og drikke, og me mimra om alt me har drive med desse åra.

 

Julemessa er over, lotteripremiane er delte ut, og me har tent litt dette året også.

No er adventstida rett rundt hjørnet, og me set arbeidskveldane på vent til neste år.

Onsdag 27.11. hadde me ein liten juleverkstad:

Ha ei fin juletid!

Kaffikoking og slikt

Hausten er her, og me har starta oppatt arbeidskveldane på lagsrommet.

Hovudrommet er ferdig oppussa, og me er komne inn att der. Me har rydda ut av vevrommet vegg i vegg. To store vevstolar er flytte ut, så dugnadsgjengen kan gå laus på golv, tak og vegger.

Eg strevar med å få lagt ut ei ansvarsliste i høgre marg slik som me har hatt det før, så derfor blir det slik:

09.10.  Irene
16.10.  Olina
23.10.  Solfrid
30.10.  Ida
06.11.  Marianne
13.11.  Ingebjørg
20.11.  Gerd Marie
27.11.  Turid

Den som har ansvar, syter for kaffimat og –koking, og set på varme på lagsrommet på føremiddagen. Tangingane kan ringe Inger og avtale at ho set på varmen. Slik slepp dei ekstratur til Øvre den dagen.

 

Innflytting

Me leiger lokale hjå Årdal folkehjelp. Huset er gamalt, og blir pussa opp litt etter litt av ein driftig dugnadsgjeng. Denne vinteren har det vore vår tur. Nytt golv, tak, vegger, stikkontaktar, vindauge og lamper – til og med nokre nye stolar.

No er det tid for å flytte på plass saker og ting. Ein vevstol er komen på plass.

Lyst og lekkert har det vorte. Her blir det flott å vere vevkjerring.

Nye hyller er på plass – monterte heilt utan mannfolkhjelp.

Meir monteringsarbeid er snart ferdig. Til hausten loddar me ut eit flott slumreteppe i oldemorsruter.

Lekkert, ikkje sant?

Blåhuva

Presten U. F. Bøyesen skildra blåhuva i “Beretninger” i 1817. Francis M. Wyndheim skriv i 1859 om den same topphuva som er typisk for mannfolka i bygdene i indre Sogn.

Sogn bunadnettverk hadde flossakant som tema på siste handarbeidskvelden på museet. Det passar godt.

Tidleg på 70-talet  spøtte Magni Hjelmås ny huve etter den gamle som Sverre O. Asperheim hadde frå Seimsdalen. Ho skreiv også oppskrift, og det er denne me skal bruke når me 17. april startar opp med å strikke huva. Då har me god tid på oss fram til 18. september, når me skal lære oss å knyte flossakanten.

Slik tek me vare på ein gamal skikk og ein gamal teknikk.

 

Huva på bileta er ei av dei som Magni spøtte.

Form, farge og funksjon

 

- var tittelen på husflidskonsulenten sin presentasjon sist veke.

 

Godt 20 frammøtte fekk ei lekkert illustrert innføring i Johannes Itten si fargelære.
Omgrep som primær- sekundær- og tertiærfargar var kjende for dei fleste.
Komplementær- og simultankontrast er me ikkje så ofte borti, men det er spennande tema. Spennande var det også å høyre om korleis fargevalg kan endre korleis me oppfattar miljøet kring oss.

 

Ein del av opplegget var hekling av oldemorruter. Der set me samen ulike fargar etter beste evne, ofte av restegarn, og det kan vere greit å ha litt fargeteori å støtte seg på.

                                 

Det går fint an å hekle sjølv om armen er gipsa. Broderi er visst litt verre.

Takk for inspirerande besøk, Synøve. Me ser alt fram til neste gong du kjem til indre strok.

Husflidskonsulenten kjem

Onsdag 27. februar kjem husflidskonsulenten i fylket vårt, Synøve Eriksen Vadøy, på vitjing.

Sist ho var her, hadde ho med ein spennande presentasjon av namnedukar og historien bak dei.

Denne gongen tek ho for seg form, farge og funksjon – heilt grunnleggande ting i alt husflidsarbeid.

Møtet er i storstova på ungdomsskulen i Øvre Årdal, og startar kl 19.00. Alle er velkomne!

Dette skriv Synnøve sjølv:

                3 x f

               form – farge og funksjon

                med hovedvekt på farge

               

Farger er som folk – de påvirker hverandre! Husflidskonsulenten forteller om Ittens fargelære, som har stor innflytelse på designere, kunstnere og deg! Gjennom tekst og bilder får du lære litt om primærfarger, og hva som skjer når vi blander disse. Det blir også tid til å hekle oldemorsruter med farger i harmoni og kontrast. Ta gjerne med noe restegarn og passende heklenål! Alternativt kan du ta med annet håndarbeide som du holder på med. Kanskje kan du fortelle noe om ditt fargevalg? Velkommen!

Museumskveld

 

Sogn bunadnettverk jobbar vidare med Lærdalsvotten:

Slik ser plakaten ut. Me gleder oss til nok ein lærerik kveld på museet.

Lærdal husflidslag har meir om flossakantar i innlegget sitt.

Messetider

 

Det er berre ein god månad igjen til den store messedagen.

Har DU lagt ein plan? Er du godt i gang? Eller har du lyst til å vere med for fyrste gong?

Me har plass til fleire produsentar.

Knit in Public day

 

I veke 24 kvart år arrangerer strikkarar over heile verda ulike samlingar der dei strikkar i det offentlege rom.

Laget har teke sommarferie, og arrangerer husflidens dag i september.

Kanskje kan det vere spennande å vere med på ei strikkesamling på Ornes?

Me er nokre damer i Sogn og Fjordane Ravelry, som tenkjer å treffast ute ved Gamle Fjøsen kafè onsdag 13.juni kl. 13.00 – med spøt. Sleng deg med om du har lyst og høve til å markere dagen med oss.

 

 

Det går ferje frå Solvorn til Ornes kvar heile time.

HANDARBEIDSKAFÉ PÅ MUSEET ONSDAG 14. MARS KL. 19.00

 

                      SOGN BUNADNETTVERK

 

 

Pressemeldinga seier:

“Handarbeidskafe på museet om tvebandstrikking.

Sogn Bunadnettverk arrangerer onsdag 14 mars klokka 19 handarbeidskafé på De Heibergske samlinger - Sogn Folkemuseum. Da skal vi øve på tvebandstrikking eller totrådbinding. Denne gamle strikketeknikken med to trådar gir varme og slitesterke plagg. Dei som vil læra må ta med seg ullgarn i to fargar og tunne strikkepinnar.

Sogn Bunadnettverk har som mål at fleire skal strikke ”Lærdalsvotten”. Votten frå 1787 er den eldste norske votten i denne type tvebandstrikk, og har sidan 1877 vore i samlingane til Nordiska museet i Stockholm. Den har vakkert farga broderi på handflata og flossa krage med rutemønster.

På handarbeidskaféen vil Bjørg Hovland gi ei innføring i tvebandstrikking og syne nokre døme på bruk. Vi finn lite av teknikken i museet sine samlingar. Om nokon har døme heime ta dei gjerne med på møtet.

Det vert utlodding, open museumsbutikk og servert kaffe, te og kaker i kaféen. Det er gratis inngang og alle er velkomne.”

 

Desse kveldane på museet er alltid så inspirerande og trivelege. Sogn bunadnettverk gjer ein flott jobb for alle husflidsinteresserte i indre strok. Møt opp!

Kva har denimbukser og Huldreduken felles?

Akkurat. Blåfargen. Den blåfargen.

Det som særpregar dette stoffet med opphav i Nimes i Frankrike, er at det falmar så vakkert med bruk og vask.
Når me veit at duken er omlag 600 år gamal, så er jo fargen fantastisk.

Siri er i gang med å finne rett farge på broderitråden til rekonstruksjonen sin, og har fått napp nettopp i Frankrike. Der finst ein verkstad som fargar med vaid – til overmål ein økologisk verkstad. Vaid (Isatis tinctoria) er planten som er brukt til Huldreduken. Nærare originalen enn dette kjem ein neppe!

Kjekt at underteikna kunne vere til nytte i dag – då fargeprøvar skulle vurderast, mål takast, og faldar granskast med lupe. Det er ikkje kvar dag ein får høve til å oppleva ein så gamal tekstil. Det finst ikkje så mange av dei.

Neste steg no er å få farga inn det meste av dei 3000 handtvunne metrane med broderlin. Snart kan sjølve broderinga ta til.

Etter årsmøtet

- så ser styret litt annleis ut, men ikkje mykje.

Planar er lagde for kurs det komande året, og det er tradisjonsbakst som er det mest populære tilbodet vårt.

Me held også fram med studieringane i vev og sølvarbeid. Nokre av produkta frå eine veven vår ser du over her. Dei var til sals på julemessa.

Her ser du eit glimt til frå messa.

Messa gjekk fint, sjølv om det var sju messer i bygda same dagen. Mange var innom, og salget gjekk godt. Me har sett neste messedato til 17. november – så blir det spennande å sjå kor mange andre som satsar på den helga.

Rett før jul fekk laget ein Glimåkra Standard-vevstol til. Førebels er den i lause deler, men også denne er i god stand og med mykje utstyr, så me kan få nytta den til å veve mykje fint etter kvart. Me har ikkje plass til meir enn fire golvvevar i lokala våre, så denne erstattar den eldste vevstolen vår. Kanskje kan nokon vere interesserte i å overta den?

Messehelg

Me gjer som me pleier:

Dampar, fester trådar, merker og prisar.

I kveld riggar me lokalet, tek imot produsentane og registrerer varene deira. Me ser til at alt vert pent lagt fram, og at alle får passe mykje plass. Lotterigevinstane skal stillast pent ut, og boka gjerast klar. Loddsal i tre timar!

Så går me heim og førebur dagen i morgo med kakebakst, og ser fram til årets messedag.

Det er fire messer i Øvre denne dagen. Korleis slår det ut, tru?

Fornying

Me har vore heldige!



Gamle, skakke vevstolar har sin sjarm – heilt til ein skal veve noko i dei.
Over sommaren har me skifta ut ein av dei gamle vevstolane med ein nesten ny – ei gåve til laget.



For ein månads tid sidan var leiar og sekretær i fin driv med montering av det ny vidunderet. Den store vevboka låg oppe på rette sida, bitane smatt fint saman – men så mangla det litt.
Ein manglande bom og nokre kilar stoppa oss der og då. I dag sette me saman resten.



Me har planar om ringvend, og treng berre dei fire skafta som stod i no.



Men vidunderet har ti skaft og trøer, kontramarsj og det heile. Her kan me veve oss lekker dreiel seinare.
Om ein liten månad startar me opp att aktiviteten på tysdagane.